Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

σκυτάλη

Στην κοίτη του μεγάλου ποταμού
ολόιδιες όλες της βροχής οι στάλες
κι εγώ ένα απ’ τ’ αστέρια τ’ ουρανού
που έχω ακόμη εμπρός μου νύχτες κι άλλες

Δεν με φοβίζει του καιρού η ορμή
τον θάνατο τον έχω ξεπεράσει
και χαίρομαι που σε σαθρό κορμί
κρύβω ψυχή που αρνείται να γεράσει

Μπροστά μου είναι ακόμη τα πολλά
λέω μέσα μου, κι ας με χωρίζει τείχος
απ’ όλα όσα ήθελα …αλλά
η τόλμη μου όλη κι όλη ένας στίχος

δεν θλίβομαι που βράδιασε νωρίς
που νύχτωσε καθόλου δε με νοιάζει
κι αφήνομαι στα χέρια σου χωρίς
η αγάπη τώρα πια να με τρομάζει

σοφότερος να γίνομαι; Μπορεί
που σκέφτομαι : «υπάρχει μέλλον» πάλι
που βλέπω απ’ το σκοτάδι, της αυγής
το φως, να παίρνει πάλι τη σκυτάλη

1 σχόλια:

SeaGulL είπε...

Χρήστο, καλή σου μέρα!
Όπως γνωρίζεις ήδη, έχω δημιουργήσει ένα blog, με την ονομασία "Κλέφτρα Κίσσα" (http://kleftrakissa.blogspot.com/), στο οποίο "εκθέτω" κείμενα άλλων bloggers, που τους τα έχω "κλέψει".
Περισσότερα, μπορείς να βρεις και να διαβάσεις στην πρώτη μου ανάρτηση:
http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html
Επειδή μεταξύ των αναρτήσεων που έχω κλέψει περιλαμβάνονται και
δικές σου, θεώρησα σκόπιμο να σε ενημερώσω σχετικώς, ώστε, αν έχεις οποιαδήποτε αντίρρηση για την "κλοπή" αυτή, να με ενημερώσεις και να “κατεβάσω” τις σχετικές αναρτήσεις μου.

Ευχαριστώ
Seagull
http://seagullstefanos.blogspot.com/

Υ.Γ. Αφήνω σχετικό σχόλιο κάτω από κάθε πρωτότυπη ανάρτηση, για ευνόητους λόγους