Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2007

ένα θαύμα

Χρησμοδοτούν μαντεία το μελλούμενό μου
πυθίες μιλούν πάνω σε τρίποδες χρυσούς
προσπέφτω ικέτης στη Δωδώνη στους Δελφούς
μήπως και μάθω να διαβάζω τον εαυτό μου

βρείτε μου μάντεις μιαν αιτία για να πεθάνω
ή δώστε μου έστω ένα κίνητρο να ζω
πείτε μου πως θα ξαναμάθω ν’ αγαπώ
τούτο τον κόσμο που τον βάφτισαν «απάνω»

Στην αγορά του δήμου πέσανε οι μάσκες
και η συνέλευση ψηφίζει δια βοής
στο πυρ το εξώτερον ψυχή μου να καείς
που ζεις με οράματα θολά κι οφθαλμαπάτες

παίρνω στα χέρια μου του φεγγαριού τη λάμα
κόβω στα δυο τη νύχτα κι ως αιμορραγεί
βάφω με κόκκινη πορφύρα την αυγή
και περιμένω ένα σημάδι ένα θαύμα…